13/12/2007 - SWDGM

KELİMELER ANLAMINI YİTİRİRYA BAZEN

SÖYLENECEK SÖZ KALMAZ İNANILACAK

GERÇEK KALMAZ İŞTE ÖYLE Bİ

BOŞLIKTAYIM ŞU GÜNLERDE BİLİYORMUSUN ARTIK

 NEDEN&NİÇİN  DEMEKTEN YORULDUM

AMA ASLA SEWMEKTEN WAZGEÇMEDİM

BEN HALA BİLDİGİN YÜREKLE

BİLDİGİN HASRETLE DOLUYUM

HER ARAYIŞIMIN SONU AYRI BİR SIZI AÇIYOR

YÜREGİME  SEN SEN OL SAKIN UNUTMA BENİ

EGER YAŞIYORSAM HALA NEFES ALIYORSAM

SIRF SENİN NEFESİNİ HİSETMEK ADINA SWDİM

24/11/2007 - YALNIZLIK

YAĞMURDAN SONRA BULUĞU CAMLARA

TİTREYEN ELLERİMLE YALNIZLIĞIMI YAZDIM

YALNIZLIĞIMA  GÜNDÜZLERDE

KARANLIĞIMA  ŞİİRLERDE

MISRALARA SENİ İSTEDİGİMİ YAZDIM

SENSİZ GEÇEN HER GÜNE YALNIZ

YÜRÜDÜGÜM YERLERE ELİMDEKİ SİGARAYLA

VEFASIZLIGINI YAZDIM YALNIZLIGA TERK EDİLDİGİM

KİŞİLİGİMİ  UNUTUGUM YÜZÜMÜ GÖREMEDİGİM

AYNALARA SENİ SEWDİGİMİ YAZDIM

YAŞ TOPRAĞA ISLAK CADDELERE GÖK YÜZÜNDEN DÜŞEN

YAĞMUR DAMLALARIYLA BİR GÜN

DÖNECEĞİNİ YAZDIM,,,,,,,,

29/8/2007 - ADINI KOYAMADIĞIM SEWDAM

SEVİYORUM SENİ SENDEN HABERSİZ

HAYALİMDE TUTUYORUM ELLERİNİ

HAYALİMDE GELİYORUM GÖZ GÖZE

HEP BENDE SENİ DİYECEĞİN GÜNÜ BEKLİYORUM

WE O GÜN GELECEK BİLİYORUM

HEP UZAKTAN SEYREDİYORUM SENİ

EN ÇOK GÖZLERİNİ

HER YERE BIRAKIPTA

BENİ GÖREMEYEN GÖZLERİNİ...........

OYSA SEWGİMİ ANLATMAK İSTERDİM SANA

NE KADAR BÜYÜK OLDUGUNU

NE KADAR ÖZEL OLDUGUNU

HANİ HAWAYI İÇİNE ÇEKERSİN

NEFES ALIRSIN YAŞAMAK İÇİN

HANİ KANA KANA İÇERSİN YA SUYU

İŞTE ÖYLE BİRŞEY......................

YAŞAMAK  WARDI SENİNLE BU HAYATI

AYNI DUYGULARI HİSSETMEK  WARDI

AKŞAMDAN KALAN SOHBETLERİ UZATIP

SABAH LAMAK  WARDI GÜNLERCE,

AMA YOKSUN Kİ....................

BEKLEYECEGİM SENİ

ÖMRÜMÜN  YETTİĞİ KADAR

SON NEFESİMİ  WERENE KADAR

HATTA DAHA ÖTESİNDE BİLE BEKLEYECEĞİM

ELBET BİRGÜN GELECEKSİN

ADINI KOYMADIĞIM  SEWDAM...................

11/7/2007 - SEN YOKTUN

30/6/2007 - dostluk ipi

Genç adam iyi bir terziymiş. Bir dikiş makinesi ve küçücük bir dükkanı varmış. Sabahlara kadar uğraşıp didinir ama pek az para kazanırmış.Çok soğuk bir kış gecesi dükkanı kapatırken elektrik sobasını açık unutmuş ve çıkan yangın onun felaketi olmuş. Artık ne bir işi varmış ne de parası.

Günler boyu iş aramış ama bulamamış. Yük taşımış, bulaşıkçılık yapmış, yine de evinin kirasını ödeyecek kadar para kazanamamış. Sonunda ev sahibinin de sabrı taşınca, küçük bir bavula sığan eşyalarıyla sokakta bulmuş kendini.

Mevsim kış, hava ayaz olsa da genç adamın köşedeki parktan başka gidecek yeri yokmuş. Bir sabah iş arayacak derman bulamamış bacaklarında. Açlıktan ve soğuktan bitkin bir şekilde bankta otururken, kocaman bir araba yanaşmış kaldırıma. Arka kapıyı açmaya çalışan şoförü kızgınlıkla yana itmiş arabadan inen yaşlı adam, "Yalnız bırakın beni, parkta dolaşırsam belki sinirim geçer" diye söylenmiş. Zengin bir işadamı olduğu her halinden belli olan ihtiyar, birkaç adım attıktan sonra bankta titreyen terziyi görmüş.

Terzi, adamın üzerindeki paltoya bakıyormuş dikkatle. Birden siniri geçiveren ihtiyar, "Zavallı adamcağız kimbilir nasıl üşüyordur, ona nasıl yardım etsem acaba?" diye düşünmeye başlamış. Oysa terzinin düşlediği paltonun sıcaklığı değilmiş. O, çok kalın ve kaliteli bir kumaştan üretilen bu paltonun sahibine hiç de yakışmadığını ve onun vücuduna uygun şekilde dikilmediğini düşünüyormuş. Yaşlı işadamı terzinin yanına yaklaşıp, "Ne o evlat, bu ayazda parkta donmuşsun. İstersen paltomu sana verebilirim" deyince, "Hayır, teşekkür ederim. Ben sadece bu paltonun size göre olmadığını düşünüyordum. Kumaşı fazla kalın ve sizi olduğunuzdan şişman göstermiş" diye yanıt vermiş terzi. Yaşlı adam bu cevabı alınca hayli şaşırmış. Çünkü o da üzerindeki paltoya onca para ödediği halde kendisine bir türlü yakıştıramıyormuş.

"Soğuktan titrerken nasıl böyle bir şeye dikkat edebiliyorsun?" diye soran yaşlı adam, "Ben terziyim" yanıtını alınca "Benimle gel, hayat hikayeni yolda anlatırsın" diyerek arabaya bindirmiş bizim terziyi. Bu karşılaşma, terzinin hayatındaki dönüm noktası olmuş. Böyle yetenekli bir insanın işsiz ve evsiz kalmasına çok üzülen iyiliksever yaşlı adam, terziye bir dükkan açmasına yetecek kadar para vermiş. Bunun karşılığında tek istediği kendi giysilerini bu genç adamın dikmesiymiş. Terzi yeniden bir işe hem de kendi işine başlamanın heyecanıyla deliler gibi çalışmaya başlamış. Bu arada yaşlı işadamı da desteğini esirgemiyor, onu kendi çevresinden zengin kişilerle tanıştırarak yeni siparişler almasını sağlıyormuş. Küçük dükkan önce kocaman bir modaevine dönüşmüş, sonra da pek çok ünlü marka için üretim yapmaya başlamış. Terzi artık "ünlü işadamı" diye anılır olmuş.

Bir gün ihtiyar adam onu ziyarete gitmiş. Terzi çok büyük bir iş bağlantısı yapmak üzere yurt dışına gidecekmiş ve uçağa yetişmesine az bir zaman varmış. Biraz sohbet ettikten sonra yaşlı adam birden fenalaşmış, kalp krizi geçiriyormuş. Hemen bir ambulans çağırılarak hastaneye kaldırılmış. Yeni işadamımız ise büyük işi kaçırmak istemediği için uçağa yetişmiş. Yaşlı adam krizi atlatmış ve uzun süre hastanede yatmış, bir yandan da sadece bir kez telefon ederek durumunu soran terziyi bekliyormuş. Fakat terzi daha çok para kazanmak için oradan oraya koştururken bir türlü yaşlı adamı ziyarete gidememiş.

Aradan o kadar uzun bir süre geçmiş ki bu sefer de utancından yaşlı adamın kapısını çalamaz olmuş. Bir süre sonra terzinin işleri yolunda gitmemeye başlamış.

Fabrikalarını kapatmak zorunda kalmış ve elinde kala kala yine küçücük bir dükkan kalmış. Utana sıkıla yaşlı adama koşmuş hemen nerede hata yaptığını sormak için. Son derece kırgın olan ihtiyar yine de onu kabul etmiş ama anlatacağı öyküyü dinledikten sonra hemen çıkıp gitmesini istemiş. Ve başlamış anlatmaya: "Bir zamanlar fakir bir oduncu varmış. Ormandaki bir kulübede yaşar ve odun keserek hayatını kazanırmış. Bir gün kulübesinde yangın çıkmış ve bu yangın bütün ormanı kül etmiş. O çevrede kimse ona güvenip iş vermeyince, çıkınını alan oduncu, eşeğine binip yola koyulmuş.

Ağacların arasında yürürken birinin kendisine seslendiğini duymuş.Başını kaldırınca konuşanın bir bülbül olduğunu görmüş. Bülbül ona "Senin haline çok üzüldüm, şimdi öyle bir büyü yapacağım ki eşeğin çok güzel şarkı söylemeye başlayacak, sen de onunla gösteriler yapıp çok para kazanacaksın" demiş. Gerçekten de eşek birbirinden güzel şarkılar söylemeye başlamış.

Oduncu o şehir senin bu kasaba benim dolaşıp eşeğine şarkı söyletiyor ve herkes onları izlemek için birbiriyle yarışıyormuş. Oduncu ve şarkı söyleyen eşeği bütün ülkede ünlenmişler. Bir gün yine bir gösteriye yetişmek için koştururlarken, bülbülün yardım isteyen sesini duymuş oduncu. Bir kedi bülbülü yakalamış ve yemek üzereymiş. Şöyle bir duraklamış ama gösteriye gitmemeyi, onca parayı kaçırmayı gözü yememiş, arkasına bakmadan kaçmış oradan. Gösteri başladığında ise eşeği her zamanki gibi güzel şarkılar söylemek yerine sadece bir eşeğin çıkarabileceği sesleri çıkarmış.

Oduncu kendisini şarlatanlıkla suçlayan izleyicilerin elinden canını zor kurtarmış. İşte o zaman bülbül ölünce büyünün bozulduğunu anlamış. Ben de senin bülbülündüm ve sen beni öldürdün, büyü de o yüzden bozuldu. Keşke güzel giysiler dikerken dostluk ipliğini koparmasaydın..."

Öyküyü dinleyince hemen çıkıp gitmiş terzi, çünkü söyleyecek bir sözü yokmuş...

alıntı